Nebula Luas, Tapi Hampir Kosong

Saiz nebula menyembunyikan kekosongan di dalamnya. Sesetengah kawasan mengandungi begitu sedikit zarah sehingga gasnya lebih jarang daripada vakum terbaik yang dihasilkan di Bumi, namun kawasan tersebut terbentang merentasi jarak yang diukur dalam tahun cahaya. Percanggahan yang kelihatan ini berpunca daripada satu perbezaan: isipadu yang amat besar tidak semestinya mengandungi banyak jirim di setiap tempat.

Ketumpatan, bukan saiz, yang menentukan jawapannya. Medium antara bintang, iaitu gas dan debu di antara bintang, boleh mengandungi kira-kira satu atom bagi setiap sentimeter padu, walaupun ketumpatan sangat berbeza dan sesetengah kawasan nebula jauh lebih tumpat. Satu tahun cahaya bersamaan hampir enam trilion batu. Walaupun zarah tersebar jarang, jumlah jisimnya boleh menjadi besar apabila memenuhi isipadu yang terbentang beberapa tahun cahaya ke setiap arah. Sebaliknya, kebuk vakum merangkumi isipadu yang kecil; tahap kekosongan yang luar biasa dalam kebuk tidak menunjukkan jumlah jirim yang mungkin terkandung dalam ruang yang jauh lebih besar.

Kecerahan boleh memberikan gambaran yang mengelirukan tentang jumlah jirim. Sinaran daripada bintang berdekatan boleh mengeksitasi atau mengionkan gas nebula, lalu gas memancarkan cahaya apabila atomnya berubah aras tenaga; debu juga boleh menyerakkan cahaya bintang. Cahaya terkumpul sepanjang garis pandang yang amat panjang, menjadikan awan yang jarang kelihatan tanpa menjadikannya tumpat. Graviti boleh mengumpulkan gas ke dalam kantung yang lebih tumpat, tempat bintang mungkin terbentuk akhirnya, tetapi kantung tersebut pun bermula dalam awan yang sebahagian besarnya terdiri daripada ruang antara zarah. Dengan latar yang gelap, kekosongan mula memperlihatkan bentuk.

Loading...