Rahsia Ukiran Lakuer Merah

Kesan pejal pada ukiran lakuer merah terhasil daripada timbunan lapisan nipis. Tiada bahagian yang dituang sebagai bongkah pejal. Lapisan demi lapisan disapu pada teras sokongan lalu mengeras menjadi satu jisim berterusan, cukup tebal untuk diukir dengan pisau menjadi relief bunga, awan atau motif lain.

Proses kimia memungkinkan ukiran, tetapi turut menuntut kesabaran. Lakuer semula jadi mengandungi urushiol yang mengalami pempolimeran oksidatif semasa pengawetan, lalu membentuk rangkaian keras dan bukannya sekadar mengering melalui penyejatan. Kelembapan dan suhu mempengaruhi proses tersebut. Setiap lapisan mesti cukup terawet sebelum lapisan seterusnya disapu; pembentukan ketebalan boleh memerlukan banyak lapisan. Pigmen merah memberikan warna, manakala teras di bawahnya memberikan bentuk dan sokongan.

Ilusi bentuk arca bergantung pada kawalan ukiran sama seperti kedalaman. Setelah lapisan cukup tebal, corak dipindahkan ke permukaan dan bahan di sekeliling corak dibuang. Pisau digunakan untuk membentuk kontur sebelum kelopak, lipatan dan garis halus diperincikan. Ukiran pada kedalaman berbeza menghasilkan bayang-bayang yang menjadikan imej seolah-olah timbul daripada bongkah pejal. Kesilapan boleh mendedahkan teras atau merosakkan kontur, maka setiap torehan ada batasnya. Apa yang kelihatan seperti satu jasad merah sebenarnya, apabila diperhatikan dengan teliti, ialah jejak permukaan yang tidak terhitung banyaknya, dilapiskan lalu sebahagiannya dibuang.

Loading...