Oren biasa, tiba tiba merah menyala

Kalau nak cari kejutan pada oren darah, bukan pada rasa manisnya. Yang betul betul buat orang terpaku ialah warna merahnya, merah pekat sampai nampak macam “tak masuk akal” untuk sebiji oren. Dan itu bukan warisan buah purba atau apa apa kisah liar. Sebenarnya, semuanya bermula daripada satu perubahan kecil pada bahagian kawalan gen, yang ubah cara buah ni “membaca” malam yang sejuk. Dalam buah tu ada satu gen faktor transkripsi, lebih kurang macam suis utama, yang boleh hidupkan laluan penghasilan antosianin, laluan yang biasanya tidur lena dalam oren biasa.

Yang menarik, suis ni bukan jenis menyala sepanjang masa. Dia memilih. Bila suhu malam jatuh rendah, barulah isyarat sejuk tu menolak mesin antosianin bergerak. Enzim dalam laluan flavonoid naik, kemudian pigmen merah dan molekul antioksida mula berkumpul pada bahagian tertentu isi buah. Tapi kalau malam tak cukup sejuk, semuanya senyap. Dari luar, dari dalam, nampak saja macam oren biasa di rak kedai.

Jadi, cerita “oren darah ialah buah lain” tu sebenarnya terlebih jual. Dari segi genetik, ia masih oren manis biasa, cuma ada satu ubah suai penting pada kawasan kawalan yang mengikat isyarat tekanan sejuk dengan penghasilan pigmen. Ini contoh paling jelas yang kadang kadang cara gen dihidupkan lebih berkuasa daripada ubah bentuk buah itu sendiri. Untuk pembiak baka, satu suis ni memang senang dipegang untuk pilih warna dan kandungan antioksida, dengan satu syarat, kebun masih dapat malam yang betul betul sejuk untuk mencetuskan merah itu.

Loading...